29 Mart 2006

Bekle beni 2060!

Daha önce de belirttiğim gibi içimde bir dönem uzaya karşı dizginlenemez bir istek vardı. Halen de tam olarak bu istekten kurtulabilmiş değilim. Belki kariyer planlarıma göre astornot olma ihtimalim pek yüksek değil ama Armageddon adlı filmde sondaj işçileri bile bir şekilde atmosferimizi geçmiş, uzaya açılmış, bir şekilde yerçekimsiz ortam ile hoşbeş etmişlerdi. O yüzdendir ki, benim -az da olsa- hala umudum var.

Olay sadece astronotluk, kozmonotluk değil. Uzay ile ilgili herşeyi sevdim. Tabi bunda Ziyaretçiler'in, Douglas Adams'ın, Arthur C. Clarke abimizin payı da yadsınamaz. Peki biz zavallı insancıkların hayatında uzayla ilgili en büyük yakınlaşmamız nedir? Cevap ay ve güneş tutulmaları.

Ben ki Halley kuyruklu yıldızının geçişine tanık olmuş bir insan, 1999 yılındaki güneş tutulmasını İzmir'de olmam nedeniyle yalandan takip edebilmiştim. 2006 yılındaki bu tutulma benim için kaçırılmaz fırsattı. Ders programım nedeniyle daha net takip amaçlı gezilere katılamadım ama okuldan da olsa izlemeye kararlıydım. Peki ne mi oldu? Koskoca 2 saatlik boş dersin içinde yapılması gereken quiz tam olarak güneş tutulmasına denk geldi. Artık bir dahaki tutulma 2060'da. Ömrümüz yeterse ertesi sene de Halley ile hasret gideririm artık.

Bu arada eskiden Ülker Halley 50 gramdı, hayat daha güzeldi.

Özlemlerdeyim.

1 comments:

punkTab dedi ki...

vallahi fahrettinciğim, bir küçük belgesel film çalışmam için nevşehir'in küçük bir köyünde idim ve tutulma sırasında kameramı insanlara mı yönelteyim, güneşe mi yönelteyim yoksa her şeyi bir kenara bırakıp bu nadide ve kallavi doğa olayını mı izleyeyim bilemedim. ama son anda kameramı sabitleyip tutulmadan yana kullandım tercihimi. bir öncekini fethiye de olmam, daha evvelkileri de Peder Jose'nin müteakip yıllarda tüketeceği portakalları veren ağacın tohumunda geçirmem sebebiyle izleyemediğim bu muhteşem an beni benden aldı ki eminim sen de izlesen bana hak verirdin. neyse artık, bir 2060'da ya da 2008'de evropa üzerinde bir yerlerde buluşmak dileğiyle satırlarıma son veriyorum.